මෝචරියක වැඩ කිරීමට සුදුසුකම් ඇත.

කොහොම හරි නිකම වගේ නිකාං ඉන්න කොට ඉදලා හිටලා හරි මොනවා හරි ලියලා යන්ටෙපැයි.
පටන් ගන්න කලින් තවත් දෙයක් මතක් උනා.. දවසක් මයෙ යාළුවෙක් මට කියපු කතාවක්.. මිනිහා මගෙන් ඇහැවා ඇයි උබ දැන් බ්ලොග් එක ලියන්නැත්තෙ කියාලා. මයෙ "වෙලාවක් නෑ බං සහ කම්මැලී" කියන උත්තරේට මිනිහාගෙ ප්‍රතිඋත්තරේ උනේ "අනේ නිකන් පලයං බං. පඩයක් ගියත් පේස් බුක් එකේ ස්ටේටස් අප්ඩේට් කරනවා. බ්ලොග් ලියන්න වෙලාවක් නෑ?" කියන එක... ඇත්තම කියනවනං පේස් බුක් ස්ටේටස් එකකුයි බ්ලොග් පෝස්ට් එකකුයි අතරේ ලොකූවෙනසක් තියෙනවා.. බ්ලොග් පොස්ට් එකක් උනාම හරවත්, නැනවත් හොඳ මං කලින් ලියපුවා වගේ ගුණාත්මක බාවයෙන් යුතු වෙන්ඩ ඔනෑ.. හා නැද්ද..
කොහ්මින් හරි ඒ කතාව ඉවරයි..

ඕං මෙට්ටේ අස්සේ කැරපොත්තො වගයක් බෝවෙලා නිසා පොඩ්ඩක් අස්පස් කරන්ඩ හිතාගෙන ඇඳ යට තියෙන බඩු ටික අදිද්දි පැන්සල් පෙට්ටියක් හම්බුනා.

මං පොඩිම කාලෙන් පස්සෙ 6, 7, පන්තිවලට එනකොට පැන්සල් පෙට්ටි පාච්චිය නැවැත්තුවා. අන්තිමටම පාවිච්චි කලේ ටයිටෙනික් නැව ඇඳලා තියෙන තට්ටු දෙකේ නිල්පාට පැන්සල් පෙට්ටියක්. එකත් 5 වසරටත් කලිං. පස්සෙ 5, 6 පන්ති වලදි අම්මා මහලා දුන්න "පෙන්සිල් කේස්" තමා ඉස්කොලෙ ගෙනිච්චේ.. පස්සෙ 7 පන්තියට එනකොට යෞවනෝදයත් එක්කලා  වටේ පිටේ ඉන්න එවුන් විහිළුකරන්න ගත්තා ගෑණු පර්ස් පාවිච්ච් කරනවා කියලා.. ඒක තමයි මං ඉස්කොලෙට "පෑන් පැන්සල් රදවන ආදාරකයක්"  ගෙනිච්ච අවසානය. (පස්සෙ වරින් වර කව කටු පෙට්ටි අනම් මනං වයෙ ගෙනිච්චට එවා වැඩි කාලයක් තිබුනෙ නෑ.) පෙට්ටි ගැන කතා කලේ අද අස්පස් කරද්දි හම්බුන පෙට්ටිය මං පාවිච්චි කරපු එකක් නොවන නිසා.. :D

අපේ ඉස්කෝලේ ළමයි ගහනය වගේ දෙගුණයක් කාක්කෝ ඉන්නවා.. ඒ වගේ දෙගුනයක් මීයෝ ඉන්නවා. කොළඹ තදාසන්න ප්‍රදේශයක තියෙන හැම ඉස්කොලේකම තත්වය ඕක වෙන්නැති මට හිතෙනේ..

කොහොම හරි අපි ඉස්කොලෙට ඇතුල් වුනායින් පස්සේ මීයන්ගේ මළ කුණු කියන්නෙ එච්චර දුර්ලඹ දර්සනයක් නෙවෙයි අපිට. :D ඒත් දවසක් 7 හරි  8 හරි පන්තියෙ ඉන්දිද්දි මගේ ඇහැ ගැටුනා ලස්සන මී කුණක්. :D ඇත්තම කියනවන්ම් ඌ මොන හේතුවක් නිසාද කියන්න බෑ (සමහර විට පෑගිලා වෙන්ටැති) ඌ කරෝල වෙලා.. අර හූණො ජනේලේට තියලා තදකරාම වගේ ඇට සැකිල්ල ඉතිරි වෙන විදියට ඌ චප්ප වෙලා මමී කරණය වෙලා. මට තාමත් ඒකේ ලස්සන ඇස් පියාගත්තාම හිතේ මවාගත්තෑකි.  ඉතින් මට ඔනෑ උනා මූව ගෙදර එක්කරගෙන යන්ඩ. ඒ වෙලාවෙ හැටියට වෙන හිතට අදහසක් ආවේත් නෑ. ටග්ගලා මීයව අරගෙන පන්තියට ගියා. ඇත්තම කියනවනම් ග්‍රවුන්ඩ් එකේ දි තිබ්බ ප්‍රස්සන භාවය ඌව පන්තියට අරන් යනවත් එක්කම නැති උනා. පන්තියට යන පඩිපෙළ නගින්න නගින්න ගඳ වැඩි උනා.. ග්‍රවුන්ඩ් එකේ විවෘත අවකාසෙ ගඳ හොදට පැතිරිලා ගියාට පංතිය ඇතුලෙ එහෙම පැතිරිලා තුනීවෙලා යන්ඩ ඉඩක් නැති නිසා වෙන්ටැති. කොහොඅ හරි මට ආයෙ විසික් කරන්නත් හිත දුන්නෑ. මං කලේ ඌව පොඩ්ඩකට පැත්තකින් තියලා අල්ලපු පන්තියෙ මේසයක් උඩ තිබ්බ පැන්සල් පෙට්ටියක පෑන් පැන්සල් ටික හලලා ඒ පෙට්ටියට මීයව දාල බෑග් එකට දාපු එක. එතනින් පස්සෙ සාමකාමීව පාසල් වැඩ නිම උනා.

ඊගාවට ඉතිං වෑන් එකේ ගෙදර එන වෙලාව.. මටත් ඉතින් නිකා ඉන්න බැරි කමට අර පංසල් පෙට්ටිය එලියට ගත්තා..
මුලින්ම පෙට්ටිය උස්සපු එක මාට්ටු.. අල්ලපු පංතියෙහිටියට වෑන් එකෙ මගෙත් එක්ක ම හිටපු එකාගෙයි පැන්සල් පෙට්ටිය. :D
අරූ පෙට්ටිය ඉල්ලුවාම මං මීයාව අතට අරන් පෙට්ටිය ඌට දුන්නා.. මිනිහා තොම තියා ගනින් කියලා අයෙ මට පෙට්ටිය දුන්නා.. කොහොම උනාත් ඒත් එක්කම වෑන් අංකල් මහ සද්දෙන් බෙරිහන් දෙන්න ගත්තාමයි මට මතක් උනේ, පන්තිකාමරේට වඩා වෑන් එක ගොඩක් පුන්චී කියලා..  මුලු වෑන් එක ඇතුලම එකම ගන්දස්කාරයයි.. :3

https://www.flickr.com/photos/33572408@N00/8598700057

ප.ව.
වෑන් කාරයා බනිද්දි මෝචර්යක වැඩකරන්ඩද ආසා කියලා ඇහුවා මතකයි.. අර එදා අරූ එපා කියපු පෙට්ටිය තමයි අද මට ඇඳ යට තිබිලා හමුබුනේ.. ^_^

සැ. යු.
මං කැමරාවක් ගත්තු දවසකට මේක ඇතුලු අනික් පොස්ට් වලටත් ඇත්ත පින්තුර දානං. එතකං ඉන්ඩ බැරි එකක් ඉන්නවනම් කැමරාවක් අරදියං. ඇයි යකෝ මුන් චුල්ලසෙට්‌ටි ජාතකේ මී කුණ විකුණලා පොහොසත් වුනා කියද්දි ආනේ සාදු කියනවා. අපි දෙයක් ලිවාම තමා මුන්ට පොටො ඔනෑ. මේ බලව කැමරාව තිබ්බ කාලෙ ලිව පොස්ට්.! (ටු දෙමල 'න' යන්නා, නලීන් අයියා)

නිවසෙදීම සජීවීව duck hunt ගහන්න | නවනිපයුමක්

මට කොහොමත් මෙ කෘමි සත්තුත් එක්කලා එකාලෙ ඉදන් පොඩි තරහක් තිබා! කලින් පාර නව නිපැයුමත් මදුරුවන් මර්දනය කරන්න හදපු එකක්නේ!.. :D

මෙදාපාර ඊටවඩා සැහෙන්න වැඩි දියුනු වුන නව නිපයයුමක්... කාලෙකට කලින් හොයාගත්තට තක-හනියක් අදම ලියන්න හිතුන හේතුවත් කියලා ඉන්නම්කො... 

පොඩි කාලෙ මන්දපොසනෙට මට ත්‍රිපොසා කන්න දිලා තාමත් එව්වා නැතුවම බෑ.. ඔන්න හැමදාම උදේට ත්‍රිපොසා කකා කොම්පියුටරෙ ඉදිද්දි කිබොඩ් එක උඩට එහෙම සිනි ඇට පොල් කුඩු කෑලි ත්‍රිපොස කැලි එහෙම වැටෙන්නෑ කියන්නම බෑනේ... :D මිටකලින් දවසකත් ඔහොම වැටිලා එව්වා කන්න ආපු රතු කූබි කලා යන්නෙ නැතුව කීබෝඩ් එක ඇතුලෙම ජනාවසා හදාගෙන සැර ගේමක් දිලා එවුන්ව එලෝ  ගත්තෙ.. ඇයි අවුරුදු කොච්චරක්ද පදිංචිය තහවුරු කරාම සින්නකරවම ලියොගන්න පුලුවනේ! එවුන් කිබොඩ් එකෙ බොත්තන් ඇතුලු පැත්තෙ බිත්තරත් දාලා! එවා අයින් කළේ ඉරටු කෑල්ලකින්... කොහොම හරි එදා එහෙම එලොලා දැම්මා.. මෙන්න අද බලද්දි ආයෙමත් ලට්ට ලොට්ට අරගෙන ඇවිත් ආයෙ පැල පදියම් වෙලා.. මෙව්වා කාට කියන්නද.. ඔහොම ඉද්දි කල්පනා උනෙ ජිවකට උනත් හොද කරන්න බැරි කර්ම රෝග කියලා ජාතියක් තිබ්බ විත්තිය.. 

ඇත්තටම මෙක මං පෙර කර කරුමයක් වෙන්නැති කියලා හිත හිත ඉද්දි ඔන්න මට මතක් වෙනවා කාලෙකට කලින් මම හොයාගත්තු අද කියන්න යන නව නිපැයුම... 

මෙ නවනිපැයුම හිතුනෙ මෙහෙමයි.

දවසක් කොමඩ් එකෙ ඉදගෙන වැඩෙ කරද්දි මෙන්න අර ඇරලා තිබ්බ පැන්ලයිට් එකෙන් කොහෙදො යන අසම්ජ්ජාති මැස්සෙක් ඇතුලට ඇවිත් එහෙ මෙහෙ පියාඹනවා.. මං ඉතින් ක්‍රියෙටුවු මිනිහනේ... මැස්සා දැක්ක ගමන් හිතෙ කොළ පාට බලුප් එක පත්තු උනා! කොමඩ් එකෙ ඉදලා අතෙ දුරින් එයර්ෆ්‍රෙශ්නර් එක තියෙන්නේ... එක ගත්තා අතට. ඔන්න තරගෙට නිතියකුත් දාගත්තා.. කොමඩ් එකෙන් නැකිටින්නැතුව වෙඩි තියන්න ඔනෑ කියලා.. නැතුව මැස්සට අසාදාරනයිනේ.. වෙඩි තියනවා කිව්වෙ එයර්ෆ්රෙශ්නර් ඉහිනවට හොදේ.. අර වටෙටම ඉහෙන පැත්තට නොසල් එක හදලා ඔන්න මං මැස්සට ඉලක්ක කරලා වෙඩි තියනවා.. :D ඔහොම ඔහොම වෙඩි 5ක් 6ක් තියද්දි මැස්සා බිමට වැටුනා.. ඔන්න ඔහොම වැසිකිළිය තුලදි තමයි මගෙ නව නිපැයුමට අඩි තාලම වැටුනේ..  

ඔන්න හෝදගෙන කරගෙන එලියට ඇවිල්ලා කල්පනා කරද්දි මට මතක් උනේ ඩක් හන්ට් ගේම් එක.. අර චුටි කාලේ ටිවි එකට ගහලා තාරාවන්ට වෙඩි තියන්නේ. ඉතිං ඉස්සර මං ඔක ගහද්දි තාත්ත බනිනවා මොනාද ඔය පවුකාර වැඩ කියලා.. මං එක ඇත්තටම ගැහුවෙ ගෙම් එකට තිබ්බ ආසාවටමත් නෙවේ.. මට හෙන අවුලකට තිබ්බෙ කොහොමද එලියෙ ඉදන් වෙඩි තිබ්බාම විදුරුව හරහා ගිහින් තාරවට වදින්නෙ කියලා.. එත් තාත්තා තුවක්කුව කියන්නෙ ළමා මනස මෙව්වා කරන සෙල්ලන් බඩුවක් නිසා එක හන්ගලා තිබ්බා.. -_- 

කොහොම හරි ඒ ඇරියස් එකටමද මං දන්නෑ මම ලයිවු ඩක් හන්ට් ගේම් එකක් හැදුවා.. 

අපෙ අල්ලපු ගෙදර හතු වගාවක් තියෙනවා... එකෙ අයින් කරන ද්‍රව්‍ය විධිමත් ආකරයට බැහැර කරන නිසා අපෙ ගෙදර මුදුලෙ එක කෙළවරක මැස්සො හෙන බහුලයි... කොහොමින් හරි අවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය ගෙදරින් සපයගෙන ඒ මුල්ලට ගේම් එක ගහන්න තියෙන්නෙ දැන්.. අවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය මොනවද කියනවනම්, හෙයර්ස්පේරෙ එකක්. ( ආදේශකයක් විදියට නිකන් ස්ප්‍රේ මැශින් එකකට තිනර්, ටර්වන්ටයින් බ්ලා බ්ලා බ්ලා ඇවිලෙන ද්‍රවයක් දාලා හදාගන්න පුලුවන්. කොහොම උනත් වැඩෙ පිළිවලට කරගන්නනම් සීල් ටයිප් ස්ප්‍රේ එකක් ගන්න එක තමයි හොද.. wd-40ක් උනත් කමක් නෑ.) ලාන්පුවක් හෝ ලයිටරයක් වගෙ දෙයක්.. අර මම හදපු ලයිටරෙ වගෙ එකක් බෑ. 

ඉතින් කරන්න තියෙන්නෙ මැස්සො ගහන තැනට ගිහින් ලාම්පුව පත්තු කරලා එකට ස්ප්‍රේ එක අල්ලන එක මැස්සන්ට ඒම් කරලා.. :) ඉලක්කෙ හරිනම් කිසි කතාවක් නෑ මැස්ස බිම! *මැස්සො ගහන තැන කිව්වෙ බහුල ප්‍රදේශය කියන අර්ථයෙන් හොදේ!

ඔන්න ඔකයි නිපැයුම. කොම වෙතත් ඔය කරපුවා දැන් පඩිසම් දෙනවා කියලා තමයි දැන් හිතෙන්නේ...

ප.ව.

පවු වැඩ රස කර කර කියැවිමෙන් ඔබත් එම පවම අනුමොදන් වූ වගයි.. ආයෙත් මාසා 4කින් 5කින් හම්බෙමු.. (y)  

ගෙදරදීම ලයිටරයක් සදාගන්නේ මෙහෙමයි..

වෙනදා වගේ නෙවෙයි ඕන් ඉඔක්මනටම ඊලඟ පොස්ටුවත් අරගෙන ආවා... නාකිවෙලාවත්දෝ කියලා හිතුනාට තාම අත්දැකීම් කියලා තියෙන්නෙ ඒලෙවල් ඕලෙවල් කාලෙ අත්දැකීම් විතරයි... එවගෙනුත් බහුතරයක් කියන්නෙ ඔක්කොම වගෙ ඉස්කොලෙදි හම්බුවිච්චා...


මෙහෙම ඉන්න කොට එක පාට්ට හිනත් යනවා කරපුවා මතක් වෙලා... ගිය අවුරුද්දෙ  මුල හරියෙ කාරිය තිබ්බා ඉස්කොලෙ මෙව්වා අභිමන් කියලා එක්සිබිශන් එකක්.. උත්සවස්‍රීයෙන් හෙන යජට එහෙම කෙරුවා... ඔයිකට තමයි මං අර කේවලව "මදුරු මර්ධණයට නව නිපැයුමක්" ඉදිරිපත් කළේ.

ප්‍රදර්ශනේ තිබුනු සතියෙ විතරක් නෙවෙයි ඊට මාසෙකට කලින් විතර ඉදලා නයිට් ගහලා නොසෑහෙන්න අපි මහන්සි උනා.. ඔය අතරෙ ඉතිං අපිත් බොන කන මිනිස්සු විච්චි අපිටම කියලා දෙයක් කරගත්තෙ නැත්තෙමත් නෑ!

අපෙ පන්තියේ උන්ගෙන් වැඩකරපු සෙට් එකෙන් මම විතරයි කියමුකො ඒවගෙ වැඩවලට හිටියේ... :3

කොහොම උනත් අපෙ පන්තියෙ උන්ට තිබ්බා හෙන..ම අමධ්‍යප අමාරුවක්... මං අර දවසක් කිව්වෙ බෝඩ් කෑල්ලි ඉදන් එල්ලලා තියෙනවායි කියලා පන්තියේ. ඉතිං ඔන්න ඔහොම නයිට් ගහද්දි එහෙම මම පන්තියෙ උන්ට හොරා ඈක්කා වැඩ නොකරේම නෑ...

අපේ සෙට් එකේ ප්‍රබල සාමාජිකයෙක් තමයි මයෙ හොදම මිත්‍රයා.. මිනිහා දැන් නැති උනාට මිනිහා කරලා ගිය වැඩ මිනිහව අමතක වෙන්න දෙන්නෙම නෑ. කොහොම උනත් ඌත් හෙන අමධ්‍යපයා.. මයෙ වැඩ වලට සෑහෙන්න අකුල් හෙලනවා.

කොහොම හරි දවසක් රෑ මං දාගෙන ලයිටරේ හොයනවා... එකෙක්වත් සද්ද නෑ.. පන්තියෙ අහලකවත් ගිනි පෙට්ටියක් නෑ. මටත් දැන් හෙන බර අවුල...

වයරින් වැඩ සදහා විමසන්න!

ටික වෙලාවක් කල්පනා කොරන කොට මට වැඩේ තේරුනා.. අපෙ මිත්‍රයා ලයිටරේට වැඩේ දීලා කියලා.. පන්තියෙ කිප දෙනෙක්ට කරන්ට් එක වදින කෑල්ලකින් ආතල් දෙනවත් මම හවස් වරුවෙ දැක්කා.. :D

ඔය අතරෙ තමයි මයෙ මොලෙට ක්‍රියෙටිවු අයිඩියර් එකක් ආවේ... කට්ටිය අතේ තියෙන එකෙන් මොළේ තරම පේනවා කියලා කිව්වාට තාම මයෙ මොළේ කුරොල්ලු වෙලා නැති නිස්සා එහෙන් මෙහෙන් ක්‍රියෙටිවු අයිඩියාස් එනවා..


කොහොමත් පන්තියෙ ඉලෙට්‍රික්‍ බාස් මම! :D
ගත්තා තිනර් පොගොලා අත පිහ පිහ උන්නු රෙදි කැල්ල.. ගැහුවා ප්ලග් එකට මල්ටි මීටරේ ප්‍රොබ් දෙකේ ජැක් දෙක... රෙදිකෑල්ල බිම තියලා ප්‍රොබ් දෙක එකට ගෑව්වා විතරයි මෙන්න ගින්දර! 



ප.ව..
තාම මොළේ නං පොඩ්ඩක්වත් කුරවල්ලු වෙලා නැති උනාට  ඒවා මේවා පානය සෞක්‍යට අහිත කරයි කියලා කියන්නෙ කට කහනවට නෙවෙයිනේ.. :)

මල්ටි මිටරේ ප්‍රොබ්ස් කියන්නෙ මෙව්වට

RIP ඉංගිරීසි...

යක්කු ගස් නගින්නටත් කිට්ටු වෙන වෙලාවේ නිදි මතක් තැපෑලෙවත් එන්නැති හංදා මේ පැත්ත මතක් උනා.. :3

 හර බර එව්වා තේරෙන්නැති එව්වා අර කතා මේකතා නානාක්ප්‍රකාරේ කතා ලියද්දි අතරින් පතර සුවිට් මෙමරියක් බෙදා හදා ගන්න කොටත් පොඩි ගතියක් තියෙනවා නෙවැ.. :D අනික ඉතිං කිවන උන්දගෙ ඉදන් ලියන උන්ද වෙනකන් කොයි කවුරුත් කැමතිනෙ ඔය මසබාල්දි හෝදන්න!

දැන් කතාවට බහිමු ඔන්න... අර කතාවට කියනවනේ ඕලෙවල් කාලෙ තමයි සුංදරම කාලෙ කියලා.. මටනම් ඉතිං ඉදපු හැම කාලයක්ම සුදරයි.. :D කොහොමින් හරි මෙ ඔලෙවල් කාලෙ විච්ච ස්ටෝරියක්..

බ්ලොග් පොස්ට් කීපයකම කාරිය මං මයෙ කඩ්ඩෙ මුවහත් බාවය ගැන කියලා ඇතිනේ.. කොටින්ම කියනවන්ම් මගෙ ඉංගිරිසි දැනුම 0යි.. :D කොව්වා කොහොම උනත් අනිත් විශයන් කෑලි ටික යන්තන් ගැටගහන් හිටියා ඒ දවස් වල... ඒ දවස් වල අපේ සෙට් එකේ අපි ශ්‍රම විභජනයක් කරන් තමයි උන්නේ.. ඒ කියන්නෙ මොකක් හරි පන්තියෙ වැඩක් හදන්න දුන්නාම අපේ පුලුවන් එකා කරලා අනික් උන් එක්ක ශෙයර් කරගන්නවා... ඕක ඉතිං දැන් ප්‍රාථමික පංතියේ ඉදං ළමයි කරන දෙයක්නේ..

ඔන්න අපේ සෙට් එකේ හිට්යා මාර බුවෙක්.. මිනිහට කඩ්ඩ නතින්... අනික් එව්වා නැත්තටම නතින්... :3 කොහොමද කියනවනම් මිනිහාගෙ පහු කාලීන ඔලෙවල් රිසාල්ට් එක A එකයි Fවා අටයි... A එක කඩ්ඩට. ඉංග්‍රීසි වලට  A එකක් තිබ්බාට මහා ප්‍රාග්ඥයෙක් නෙවෙයි වෙන්නැති! ඒත් කොහොමින් හරි කඩ්ඩ මටවඩා සෑහෙන්න මුවහත්...

ඕන් දවසක් දා ඉංග්‍රීසි පාඩම...

ඉංවිටේශන් කාඩ් ගැන කියලා දෙනවා... මාත් ඉතිං ටීචර් කියන එව්වා අතරින් පතර අහන් ඉන්නවා... කොහොම හරි ඔය අතරින් පතර කන වැකුනා "පැමිණීම දන්වන්න" ද "එන්නැත්තන් කියන්නද" කොහෙද අන්තිමට ලියනවා වෙනුවට ලියන කෙටි යෙදුමක් ගැන.. කෙටි යෙදුම මට ඇහුනට ඔලුවට ගියේ නෑ අර වාක්‍ය කෑල්ල විතරයි මතක හිට්ටේ...
ඔන්න අපිට ඉන්විටේශන් එකක් හදන්න අපිට ටීචර් පැවරුවයි කියමුකෝ.. මං ලොවෙත් පොත් පෙන්නනේ නෑ ඒත් ඉතින් නිකන් ආතල් එකට වගෙ ඉංවිටේශන් එකක් හැදුවා පොතේ.. :D අර මගෙ කඩ්ඩ පුළුවන් මිතුරු තෙමේ ගෙන් උදවු අරගෙන! ඇත්තටම මම කලේ ඌ ලියන එක එබි එබි බල බලා මාත් ලිවීමයි.. යමක් කමක් තේරෙන ක්‍රීයෙටිවු මෙව්වා එක දාලා වාක්‍ය සෙන්ටර් කරලා බෝල්ට් කරලා ඉටලික් කරලා පාට පෑන් වලින් ලියලා උගේ එකම නව මුද්‍රණයක් ලෙස එලි දක්කොපු එක...

අන්තිමේදි අරූට වඩා ටිකක් වෙනස් වෙන්නත් එපැයි කියලා අර "පැමිණිම දන්වන්න" කියලා ලියන කෙටි යෙදුමත් දාන්න හිතුවා.. එක දන්නෙ නැති නිසා අරූගෙන්ම අහගෙන දැම්මයි කියමුකෝ...

ඔන්න ඉතින් දැන් මාත් කියො කියො විකාර කර කර කර ඉන්නවා.. මව පොඩ්ඩක් මැඩම් ට නෝට්ද කොහෙද.. මයෙ වොලිවුම් කොන්ට්‍රෝල් එකත් සෑහෙන්න අවුල්නේ.. එහෙමයි කියලා කියවිල්ල නවත්තන එකක් යෑ! ඔන්න මැඩම් පුළුටු මූණ දාගෙන මයෙ ලඟට ආවා... වැඩේ ඉවරද ඇහැව්වා.. මාත් ඉතිං කිංඩි හිනාවක් දාලා පොත දුන්නා.. :D මෙන්න ගෑණි මූණ පුක කරගෙන පොත විසික් කරා කියාහංකෝ...

කනින් අල්ලලා පොඩ්ඩක් හෙලෙව්වා..  එයාගෙන් මං පහුකාලිනවා ගුටිත් කාලා තියෙන නිසා දැන් කනෙන් ඇල්ලිල එච්චර ගානක් නෑ! :D

මං ඒ පීරියඩ් එක ඉවර වෙනකන් අරූගෙන් මොකො උනේ අහන්න බලන් හිටියෙ, මාව ඉස්සරහට ගත්තු නිසා... නැතුව කතා කරන්න බයකට නෙවෙයි... ඕන් පීරියඩ් එක ඉවර උනත් හරි පන්තියෙම හූ එකයි.. :D අනික් ඔක්කොම ළමයි මයෙ පොත ඇහිදන් කියො කියො එකිනෙකට පාස් කරනවා.. අර ඉස්සර අපි වැල මගසින් පාස් කරනවා වගේ :D

පහු පහු වෙනකොට වැටහුනේ අරූ ආතල් එකටත් එක්ක ඉන්විටේශන් එක හදනවා කියලා හදලා තියෙන්නේ ඉංග්‍රීසි වැල පත්‍රීකාවක්.. ඒ මදිවට අන්තිමේදි අර අහපු පැමිණීම දන්වන්න කියන එකට මොකද්ද කියන්නෙ කියලා උගෙන් ඇහුවාම ඌ ජොගියට කියලා තියෙන්නේ RSVP වෙනුවට RIP කියලා!

ප.ව.

කොටින්ම කියනවනම් මං මේ මෑතක තමයි ඉංග්‍රීසියෙන් Paul ලියන්න ඉගන ගත්තෙත්.. ඉතිං මයෙ කඩුවෙ මුවහත ආයෙ කියන්න ඔනෑ නෑනේ... අනික ඔලෙවල් වලින් පස්සෙ ඒලෙවල් වලදි ඉංගිරිසි පිරියඩ් එකක ඉන්නවා තියා ඒ මැඩම් මාව අදුරන්නෙවත් නැති ගානට (කොටින්ම කියනවනම් ඉදලා හිටලා පන්තියට ගියාම යන්න කියනවා අල්ලපු පන්තියෙ කියලා හිතලා) ඉංග්‍රිසි විශයෙන් ඈත් වෙලා උන්නු නිසා දැන් ඒ කාලෙ තරන්වත් දැනුමක් නෑ.. :3 ආයෙ මුල ඉදං පටන් ගන්න ඔනේ -_-


ප.ප.ව.

මට මේ කියපු පොත මෑතකදි හම්බුනා.. ඒලෙවල් ඉවර කරලා ඒ පොත් ටික රාක්ක ගත කරද්දි ඒ රාක්කවල අහුමුළුවල තිබ්බ ඕලෙවල් පොත් අයින් කරද්දි තමයි හම්බුනේ.. කැරපොතු බෙටි වලින් හොදටම ජරාජීරනය වෙලා තිබ්බ පොතේ ඒ ඉන්විටේශන් එක පොටො එකක් ගත්තෙම බ්ලොග් එකට දානවයි කියලා.. අවාසනාවන්තලෙස පොත විසික් කරා.. පොන් එකේ තියෙන නිසා.. පෝන් එක මේ ඊයෙ පෙරෙදා නැති වෙලා නෙව.. :3 මට දුක ඒම සුවිට් මෙමරියක් නැත්තටම නැති වෙලා ගිය එක..

HRM පොත් තියෙනවද?

මේක ඇවිල්ලා කෙටි කතාවක්.. පරිසමාප්ත මෙව්වා එකෙන්ම කෙටියි!

කලින් බුෆෙයාර් කතාවටම අල්ලලා ලියන්න තිබ්බට මට අමතක වෙලා. මං හිතන් හිටියෙ බුක්ෆෙයාර් එකෙ දි සිද්ද විච්ච රසම කෑල්ල මං මුලින්ම ලියන්නටැති කියාලා... කොහොමින් හරි මඟ ඇරුනු කෑල්ල කියලා ඉන්නම්කො!

ඕන් අපි බුක්ෆෙයාර් එකේ වැඩ. කලින් කිව්වත් වගේ පට්ටන් ගහපු කරත්ත රෝද දැකලාම මෙව්වා වෙලා හිටියේ...

ඔය අතරෙ මං පුරුදු උනා දන්නැති පොතක් ගැන ඇහැව්වාම උනත් ඒක දන්නෑ කියන්නැතුව පොර ටෝකක් දෙන්න.

ඒලෙවල් මැත්ස් බයෝ කරන උන්, රශියන් ට්‍රාන්ස්ලේට් හොයපු උන්, එහෙන් ගියාම අට්ටකතා, ටීකා ටිප්පටි වගෙ පොත් හොයපු උන් තමයි මගේ ප්‍රධාන ඉලක්කය උනේ... ඒලෙවල් පොත් හොයපු කට්ටියව කෙලින්ම යැව්වේ සරසවි, ගොඩගේ වගේ එව්වට! රශියන් එව්වා හොයපු කට්ටියව යැව්වා රුසියාව ප්‍රකාශන එකටයි B එකෙ තිබ්බ කොමියුනිස්ට් පාර්ටි එකෙ ස්ටොල් එකටයි.(අපේ ස්ටොල් එකෙත් දැදිගම රොද්‍රිගූගෙ එහෙම පොත් තිබ්බා... එත් රුසියානු පොත් හොයන් ආපු මිනිස්සුන්ව හරවල යැව්වෙ එතන වැඩකරපු අපිට 50%ටවඩා අඩුකරලා පොත් දෙන්න බෑකිව්ව එකට! :3 ) අට්ටකථා අනම් මනම් හොයපු වයෝවෘද කට්ටියව සමයවර්ධන එකටයි කුණ්සේන එකටයි යැව්වා!

ඔයවගෙ හරඹ දක්වන්න බුක්ෆෙයාර් පටන් අරන් දවසක් දෙකක් ගියා.. මොකද අපිත් බුක්ෆෙයර් එකෙ එහෙමෙහෙ ඩිංගක් ඇවිදලා බැලුවාමනෙ අනික් ස්ටොල් ගැන අවබෝදයක් ලැබ්බෙන්නේ...

ඒලෙවල් පොත් වලනම් ලියපු මෑන්ගෙ නම කිව්වම මොකද්ද විශය මොකද්ද පොත කියලා කියන්න පොඩි අවබොදයක් තිබ්බා! රශියන් ට්‍රන්ස්ලෙට්වලටත් එහෙම්මමයි... අහලා නැති නමක් උනත් නම ඇහුනාම මෙහෙ වෙන්නැති කියලා හිතාගන්න පුලුවන්නේ...සිංහල හර බැර පොත්, එව්වයෙ කතෘ වරු ගැන නම් ලොකු අවබොදයක් තිබ්බෙ නෑ.

ඕං සූ ගාලා සෙනග!

මැක්සිම් ගෝර්කි?
                -අරහේ
එනිඩ් බ්...
                -මෙහේ
ඔන්න ඔහොම අරයගෙ මෙයාගෙ පොත් තියෙන්නෙ කොහෙද කියලා අහනවා... මාත් ඉතින් අරහෙ මෙහෙ කියලා උත්තර දෙනව. ඔය අතරෙ ඉතිං කන්නිමහර සුමංගල හාමුදුරුවන්ගෙ, ඩෙස්මන් මොරිස් උන්නැහේගෙ පොත් ගැන එහෙම අහපු උදවියත් නොහිටියෙම නෑ! එවගෙ කට්ටියටනම් අරහෙ මෙහෙ කියලා කියන්නැතුව සාක්කුවෙ දාන් හිටපු මැප් එකෙන් තියෙන තැන පෙන්නලත් දුන්නා.. ඉගන ගන්න උදවියට අපි උදවු කරන්න එපෑය!

ඔය අතරෙ ලස්සන මිස් අක්කා කෙනෙක් මගෙන් අහනවා

එක්ස්කියුස් මී. HRM පොත් තියෙනවද?

කොටිංම කියනවනම් මං හෙන සමීකරනෙකට එන්ටර් වෙලයි හිට්යේ...

මං- අනේ එයාගෙ පොත් නම් නෑනෙ මිස්...
මිස් අක්කා- හි.. හි... මං කිව්වෙ හිවුමන් රිසෝස් මැනේජ්මන්ට් බුක්ස්...

මට කට උත්තර නැති උනා!

මට තියෙන තරහා මේකි එතනින් නවතින්නැතුව,
හෙන අමාරුවෙන් සිංහල අමුණ අමුණ 'මානව...සම්පත් කළමනා...කරණය!' කියලා කියාපු එකට...

පව.
එක අතකට මගෙ වැරැද්ද.. මගෙ නෙවෙයි.. මං හදාගත්තු සමීකරනේ වැරැද්ද.
පොතෙ නම කියලා අහන කට්ටියට ඒවිදිඅයට උත්තර දුන්නා
කතෲගෙ නම කියලා අහන උන්ට, දන්න එකෙක්නම් ඒවිදියට උත්තරදුන්නා.
දන්නැති සිංහල නමක් නම් අදාල සබ්ජෙක්ට් එක අහගත්තා. ඉංග්‍රිසිනම් එයාගෙ පොත් නෑ කියලා හරෝලා යැව්වා..
මගෙ සමීකරනෙ ඇතුලෙ කෙටියෙදුම් කියලා එකක් තිබ්බෙ නෑනේ!

මර දූවරු වගෙද බුක්ෆෙයාර් එක!

රෙස්ට් කරනවා කියාපු සතිය ඉවරායි... දැන් ඉතින් සුපුරුදු විදියට වැඩේ පටාන් ගමු...

ඒලෙවල් ඉවර කරලා ට්‍රිප් ගියා! රස්තියාදු ගැහුව්වා... ඔක්කොමත් කාරිය ඉවර කරලා ටෙම්පරි ජොබ් කට්ටකුත් කරා... බුක් ෆෙයාර් එකේ සේල්ස් වැඩක්... 

සේල්ස් කිව්වාට සේල්ස් ඇර අනික් හැම දෙයක්ම කරා... පොත් ඇද්ද. බැනර් එල්ලුවා. ලයිට් දැම්මා... අතුගෑවා.. ඔයිට අමතරවා බිල් ගහන උන් කන්ට ගියාම බිලුත් දැම්ම... සේල්ස් ඇරෙන්න කියාල කිව්වෙ මේකයි... 

කස්ටමස්ලා අහන ප්‍රශ්න සහ මගේ පිළිතුරු

-අහවල් පොත තියෙනවද? 

           නෑ සාර්.. සරසවි එකෙ බැලුවෙ නැද්ද?

-මේව්වා ගැන පොත් නැද්ද?

           නෑ මිස් ගුණසේන එකේ බලන්ට.

-පුතා මේ පොත දෙන්න.

           ම්ම්ම් සර් අපි සුරස නෙවෙයි. අකුරු පැටලිලා... :)

ඔය අතරෙ...

-අයියෙ මේ පොත් කොහෙද තියෙන්නෙ?

           [පැණි හිනාවක් දාලා] අනේ නංගියො අපි ඒලෙවල් පොත් නම් කරන්නෙ නෑනේ... ;)

ඒත් ඉතින් ඔය එකියෙක්වත් අපිව පඩේකට ගනන් ගත්තෙ නෑ..... මොකද ඉතින් අපි සේල්ස්ලානේ.. එයාලා කස්ටමර් නොනලයි මහත්තුරුයිනේ... :D

කොහොමින් කොහොමින් හරි අපි පොත් නොවික්කෙමත් නෑ...

ඇන්ටි පාරක්- මේ රේන්ද පොත් නැද්ද?

           මිස් රේන්ද පොත්නං නෑ... ම්ම්ම් ලස්සන වැසිලිස්සා දෙන්නද.. :P

එනවා මෙතන ඒයි මේයි ගාන්ට!

නානාප්‍රකාරෙ සිද්දි අතරෙ හොඳම සිද්දිය ඒකමත් නෙවේ.. ඒ කලින් කියපු ඇන්ටි පාර ඇතුලු ඇන්ටි, අක්කා, නංගි, ආච්චි ආදි කන්තා පාරවල් ගැනයි කියන්ට තියෙන්නෙ...

පෝය දවසෙ පංසලකට යන්නැතුව කරත්ත රෝදෙට පට්ටම ගැහුව්වා වගේ ඇඳන් එනවා කාරිය... එහෙන් සැම්න් ටින් එක වගේ හිර වෙනවා... මර දූවරු ආවත් ඉවසන්නම්. ඒත් මෙව්වා! අයි දෙයියනෙ අපිත් මස්-මාළු කනවනේ....

ප.ව.

බුක් ෆෙයාර් එකෙන් විච්ච හොදම දේ කාලයක් තිස්සෙ හොයාපු 'නිරුවත් ගැහැණිය' හම්බුනා.

තව එකක්...

 ජිවිතෙට කරපු පළවෙනි රස්සව සහ පළවෙනි පඬිය... :D

ලෝබ කමයි අරපිරි මැස්මයි අතර ලොකු වෙනසක් තියෙනවා....

දැන් ඉතින් ප්‍රොපිශනල් පුරවැසියෙක් උනාම අපිත් පොඩි ඈයන්ට ආදර්ශයක් වෙන්ට එපෑය...! ඒක හන්දා අද ආදර්ශමත් කතන්දරයක් ඔන්න... :) අදම උනු සිද්දිය උණු උණුවේ ගෙනාවේ...

ලෝබකම කිව්වාම අපිට මතක් වෙන්නෙ ඇත්තටම ඈක්කා සිතුවිල්ලක්... පොඩි කාලෙ ඉදන්ම ගුණ යහපත් ළමයි විදියට හැදුනු අපිටනම් ලෝබ කම කිව්වාම මතක් වෙන්නෙ මට්ටකුණ්ඩලී කතාව, සුච සාමණේර කතාවෙ බත්ත භත්තික සිටණෝ කතාව එහෙම තමයි මතක් වෙන්නේ... එහෙන් ගියාම දස අකුසල ක්‍රියා වලිනුත් එකක් තමයි ලෝබ කම කියන්නේ! ඒ විතරක්යෑ ලෝබ දෝස මෝහ කියන ප්‍රදාන පාප චෛතසිකයන්ගෙන් එකකුත් නෙව තස්නාව හෙවත් ලෝබ කම කියන්නේ.. එහෙම ගත්තාම මටත් අදමගේ මාතෘකාවෙ වටිනා කම වැඩි වැඩියෙන් තේරෙනවා...

ලෝබයේ ප්‍රතිවිරුද්ද කෑල්ල, අලෝබ! අපේ බුදු හාමුදුරුවො නම් නිර්ලෝබී කම සමාන කරලා තියෙන්නෙ සරත් සෘතුවට! එයා සැහැල්ලු කෙනෙක්.. :) කම්මනා වසලෝ හෝතී කම්මනා හෝති බ්‍රහක්මණෝ කියලා දේශනා කරලා තියෙන්නෙත් බුදු හාමුදුරුවොනේ.. ඒක නිසා එහෙම ගත්තාම ලොබ නැති එක්කෙනා බ්‍රහක්මන හෙවත් උසස් තැනැත්තෙක්... පුංචි අපි කවුරුත් කැමති නෙව උඅසත් තැනැත්තෙක් වෙන්න.. ඉතිං අපි අද ඉදන් ප්ලෑන් කරගන්ට ඔනෑ ලෝබකම දුරු කරගන්න... දැන් කට්ටියම සාදුකාරයක් දීල අද පෝටුවට එන්ටර් වෙමු... :D බණ ටික අහවරයි..

ලෝබ කම ගැන කතා කරද්දි අපිට මතක් වෙන්නෙ රත්ති ඇන්ටිගෙ අරපිරිමැස්ම! අර ලෝකෙ මැව්ව දෙයියා මෙයමයි කියලා පඩ ශෝ දාන අපෙ කොන කට් කට් ඈයො නම් කියයි මට්ට කුන්ඩලීගෙ තාත්තා දේව කැමැත්තට එයාට බෙහෙත් අරන්දුන්නෙ නැත්තේ.. ඒක තමයි අරපිරිමැස්ම කියාලා.. ලොල්ය... එව්ව බුදු හාමුදුරුවොත් කියලා තියෙනේ සමහරක් පවු ගෙවලාම ඉවර කරන්න ඔනෑ කියලා.. උන් ඉතින් ලිං මැඩියො රැල වගේ අහස වෘතාකාරයි කියලා තර්ක කර කර හිටපුවාවේ... එව්වා අපිට අදාල නෑ ඕන්... ඇත්තටම ඒ අදින්නපුබ්බකත් රත්ති ඇඩ් එක බලලා තිබ්බද දන්නෙ නෑ..

කොව්වා කොහොම උනත් අපි ලෝබ කම තුරන් කරන්ට කලියෙන් බලන්ට ඕනෑ ලෝබ කමෙයි අරපිරිමැස්මෙයි වෙනස මොකද්ද කියාලා...

අපි ගමුකො වතුර බෝතලයක්.. ඒකෙ පාරිමාවෙන් හරි අඩක් වතුර පිරිලා තියෙනවා.. හරිය!
දැන් කෙනෙක් කියයි මං කිව්වා වගේ මේ බොතලේ බාගයක් වතුර පිරිලා තියෙනවයි කියලා...
ඒත් තවත් කෙනෙක් කියයි මේ වතුරබෝතලේ බාගයක් හිස් කියලා...
අඩවන් කරපු දොරක් වගේ තමයි..! දොර භාගෙට වසා ඇත.. දොර බාගෙට ඇර ඇත... අපිට ඔයදෙකෙන් මේකයි හරි කියලා තර්ක කරන්න නම් අමාරුයි... මෙව්වාට කියන්නෙ ද්වීඵල ස්‍රිත කියලා.. :D
ඉතින් මයෙ ප්‍රස්නෙනම් ලෝබ කම සහ අරපිරිමැස්ම අතර තියෙන්නෙ ඔය වගෙ සම්බන්දයක්ද කියන එක...

මං හිතන් හිටියෙ ඒ විදියට තමයි ඒකාලේ.. මතකයි නෙ මං බස් එකේ රජවෙන්න කියලා හිතන් නැතත් හොරෙන් ගිය විදිය.. ලොල්.... එහෙම ගත්තොත් රත්ති ඇන්ටි කියනෙ එකේ පොඩි පරහක් තියෙනවා!

ඒත් අද මට මෙහෙම හිතෙනවා... අපිට ද්වීඵල ශ්‍රිතයක් ඒකඵල ස්‍රිතයක් කරගත්තෑකි අක්ෂදෙකට ලඝු අගයන් අරගෙන! මම අද ක්ලාස් ඇරිලා එන ගමන් හිත හිතා ආවෙ එක ගැන! චේතනාහන් භික්කවේ කම්මන් වදාමී කියල බුදු බණෙ සදහන් වෙන්නෙ කට කහනවට නෙවෙයිනේ... අපි අරපිරිමැස්මේ චේතනාවේන් දෙයක් කරනවනම් ඒක අකුසල ක්‍රියාවක් වෙන්නෙ නෑ.. ඒත් ලෝබ කියන චේතනාවෙන් අදාල දේ කරොත් ඒක අකුසල කර්මයක් වෙනවා... මේ දේ මොන්ටි සෝරි ලමේක්ට උනත් තෙරුන්ගත්තෑකි උනාට මට නම් තෙරුනේ අද ඕන්.. :D

ඇත්තටම අද පෝස්ටුවෙ වස්තු බීජයනම් ඒක නෙවෙයි..!

ක්ලාස් එකේදි මයෙ සෙරෙප්පුව කැඩුනා! :D  කොහොමෙන් හරි මේ ඔක්කොම බලා ඉන්නෙ වරදින තුරු අපිට කියාලා සැට් එකම මට හිනා උනේ... ක්ලාස් ඇරිල සෙරප්පුව අතේ තියන් මං සෙරෙප්පු කඩේට ගොහින් අලුත් සෙරෙප්පු කූට්ටමක් ගන්නවා බලන්ට!  අපි ඉතින් වෙඩි වැස්සට සැලෙන්නෑ.. පිටි පස්සට හැරෙන්නෑ...අඩිපස්සට තියන්නෑ නොවැ... අඩිය පස්සට තියන්නෙ කොහොමද සෙරෙප්පුව කැඩුනානේ.. :D පරිකල්පිත චින්තනය කියලා මෙව්වා එකක් මිනිස්සු විච්ච අපිට තියෙද්දි අහවල් එකකටද අපි කඩේකට ගොහින් සල්ලි පුදන්නේ..? අනික අපි නව නිපැයුම් කරන්න දස්සයිනේ..විනාඩි කීපයක් මනස වෙහෙසෝලා විනාඩියෙන් සෙරෙප්පුව යතාතත්වයට පත් කරගත්තා! මගේ වැඩමල්ල කොයිවෙලෙත් ලඟතිබ්බට මෙදා පාර ඒකෙ තිබ්බ එව්ව ප්‍රොයොජනවත් උනේ නෑ.. ඊයන් කොළ කෑල්ලක්.. කතුරක්.. පේපර් සර්වියට් කෑල්ලක් වගේ දේවල් වලින් මොනවද ඉතින් කරන්න පුලුවන් මේවගේ වෙලාවට.. ;) එහා පැත්තෙ එකාගේන් ෆයිල් කට්ටක් ඉල්ලාගත්තා... ඒකින් මං සියල්ලට විසදුමක් සොයා ගත්තා...

මෙන්න මෙහෙමයි අපි අරපිරිමස්මෙන් වැඩ කරන්නේ.... ක්ල්සා යවලා ඉස්කොලෙ යවලා ලස්ස ගනන් අම්මලා අපිට වියදන් කරද්දි අපි කොහොමද හිත හදාගෙන සෙරෙප්පු කූට්ටමකට සල්ලි වියදන් කරන්නේ... :) මේක මගේ ලොබකමද අරපිරිමැස්මද ඈ...? 

මල්ලියෙ නරක මිතුරන් පිළිගන්න එපා...
නංගියෙ නොහොඹිනා කම් හුරුවෙන්නෙපා....
 කියලා උපදෙස් දෙන්න තරන් ඕන් මං සමාජයේ කෙළපැමිනිලා නෑ ඕන්... ඒත් ඉතින් ප්‍රොපිශනල් බ්ලොග් කරුවෙක් විදියට මං අවසාන වශයෙන් කියන්න කැමතී... ම්ම්හු..

මාව ආදර්ශයට අරන් හරි අරපිරිමැස්මට පුරුදු වෙන්ට... ගොහින් එන්නාම්... :D

විසේ වැඩි මදුරු 'ඇන්ටිලාව' මෙල්ල කරන්නේ කොහොමද?

අනේ අපොච්චියේ... හැමදාමත් වගේ හුඟදාසකට පස්සෙ බ්ලොග් කෑල්ලට පය ගහලා බල්ලො ඈක්කා කරපුව අහක් කරලා ඕන් වැඩේට බැස්සා... මේ දවස් ටිකේ බ්ලොග් කෑල්ලෙ තියා ඇෆ් බි එකේවත් සැරිසරන්ට වෙලාවක් ලැබුනේ නෑ නොවැ... ඉක්කොල කෑල්ලෙ තිබුනා මෙව්වා අභිමන් කියල ඇක්සිබිශන් කෑල්ල.. අපේ ඉතින් පුක ඉක්කා ගහන හන්දද මංදා අපිල නම් ඔන් පාඩම් වැඩ පසක ලා එයිකට වැඩ කොරා... දැන් තමයි හිතට නිවනක් ලැබුනේ... :D

මං ඒ ඇක්සිබිශන් එකට කේවලව ඉදිරිපත් කරේ පොඩි බඩ්ඩක්.. මදුරු මර්දනයට නව නිපැයුමක්... මේක හැබැහැටම දුසිරිතෙන් වැලැකිලා කරනට පුලුවන් ක්‍රමයක්.. හැමොම වගේ පුදුම වෙවි පර පන නසන්නෙ නැතුව කොහොමද මදුරුවන්ව මර්දනය කරන්නේ කියලා... ඒත් මේක පුදුම වෙන්න දෙයක් නෙවෙයි දැන්... මං ඒ පුදුමය යතාර්තයක් බවට පත් කරා...

මෙන්න මෙහෙමයි... මේක ගෙදොර දොරේ තියෙන පොඩි පොඩි බඩු බාහිරාදියෙන් කරගනට පුලුවන් කම මේකේ තියෙන සුවිශේශත්වය. මුලින්ම හොදට පිරිසිදු සංවෘත්ත කෝප්පයක් ගන්ටෝනේ.. පස්සෙ ගෘහාශ්‍රිතව මදුරුවො සැරි සරනවනේ.. අපිට දශට කරන්නේ ගෑණු මදුරුවො විතරක් හින්දා අපි පිරිමි මදුරුවන්ව මර්දනය කරලා හරියන්නෙ නෑ. අන්න එක හින්දා කලින් කියපු විදියට එහෙ මෙහෙ පියාබන මදුරුවන්ගෙන් ගෑණුමදුරුවන්ව වෙන් කරලා අරන් තිරස් මේසයක් උඩට එනකන් ඉන්ටෝනේ.. පස්සෙ අපි සපය ගත්තු පිරිසිදු කොප්පයෙන් ක්ෂනික මදුරුවව වහලා අහක්කලා හෙමිහිට යටින් ගනකම් කඩදාසියක් යවලා කොප්පෙ මුඛය ආවරනය කර ගන්ටෝනේ. මේ අවස්තාව තමයි ගොඩාක් සැලකිල්ලෙන් කරන්ට ඔනේ.. මොකො කියනවනම් අපේ ගෑණු වගේම තමයි මදුරු ගෑණුත්. මේ වගේ කොප්ප වලින් වහලා තනිකරගත්තාම මාර විදියට බය වෙනවා. අයි දෙයියනේ දෙයක් උනාම කාන්තා හා ළමාරක්ෂන මෙව්වා එකට කියලා වැඩක් තියේය... ඒක හන්දා අපි අපි බොහොම ප්‍රවේසමෙන් කොළයක් මාර්ගයෙන් කෝප්පේ මුකය ආවරනය කොරන් අහක්කලා විවෘත්තව තියෙන ජනේලයක් අසලට ගිල්ලා ඌව එලියට නිදහස් කරලා ටක්ගාලා දොර වහ ගන්ටෝනේ...
ප්‍රදර්ශනය අතර-තුර නරබන්නො විවිද ප්‍රස්න ඇහුවා මේක සම්බන්දයෙන්..
කට්ටියක් ඇහුවා ඇයි ඇයි ඇරලා තියෙන ජනේලකින් දාන්නේ වහල තියෙන එකක් ඇරලා දාන බැරිද කියලා..
ඉතිං දෙයියනේ වහලා තියෙන එකක් අරින්ට ගියාම මැදිරි පැනලා ගියොත්! ඒක තමයි දෙනට තියෙන උත්තරේ..
තවත් සමහරක් කිවා මේකින් එලියට අත රින එකා ආයේ ඇතුලට ඒවි කියලා... අර ටෙස්ටියුබ් සමබන්දා බාලිකාවියකගේ ප්‍රස්නයක්!.. ;) ඉතින් මං ප්‍රති ප්‍රස්නයක් යොමුකරා ඔයාව අපි මේ කාමරේට දාගෙන තියන් ඉදලා ටිකවෙලාවකින් අත ඇරියොත් ඔයා ආපහු මේපැත්තේ එනවද කියලා.. හැක් හැක්.. පිටිපස්සෙ ඉදන් එකෙක් "මාස කියකින්ද මංදා මොකද්ද මංදා සහතිකේකට අත්සන් ගනට නම් ආයේ එනට වෙයි" කියලා සිහි කැදවිමක් කරනවා මට ලාවට ඇහුනා... :D
කොව්වා කොහොම උනත් මදුරු ඇන්ටිලාව මෙල්ල කරන හැටි බලන්න කට්ටිය වැල නොකැඩි ආපු විදිය මතක් වෙන කොට ඉක්කා ගහපු තැනෙනුත් හින යනවා.. හැක් හැක්... :D

ප.ව.
මෙහි දෙවෙනි කොටස එනම්, තුන්වෙනි සිල්පදය මදුරුවනටත් හදුනවා දීමේ නිර්මානය නොබෝදිනකින් බලා පොරොත්තු වන්න!

අවිද්ද පය 1000ක් වටී කියලා ගිය හයි වේ ගමන....

පෝස්ටුව ලිව්වේ.. 2012.01.08 වෙනිදා. පබ්ලිස් කොරන්ට ප්‍රමාද උනේ පොටෝ කෑලි හෙව්වා. එව්ව හොය හොය උන්නොත් මට මේක පබ්ලිස් කොරන්ට වෙන්නෙ ඊලග මෙව්වා එකට. ඒක නිසා දැන් පබ්ලිස් කොරා. පොටෝ කෑලි ටික ලැබුනාම අයේ අප්ඩේට් කොරන්නම්.. අහ් අමතක කොරන්ට එපා හොට් හොට් එව්වත් තියේ.. :D

________________________________________________

ඕන් දැන් තමා නා කා අහවර වෙලා බ්ලොගර් කෑල්ල පැත්තේ ආවේ.. වෙන්දා නාද්දි කටට ලුණු රස දැන්නෙ දාඩිය හන්ද.. අද ඊට වඩා ලුණු රසක් ආවනේ බොලැවු... :D ඒ මදිවට දනිහිස් යටිපතු පුප්රු ගහනවා කොරල් පර ඇනිලා... අහවල් එකක් කියන්ට නෙවේ ඕන් ආවේ...  ඊයේ බ්ලොග් ලියන කියෝන ඈයන්ගේ ගෙට්ටු ගෙද'ගර් එක ගැන හිච්චක්  ලියලා යනට... :D

ඔන්න දවස.. ඒ කියන්නේ ඊයේ.. අහ් අමතක උනානේ.. ඊයේ උදේ පාන්දරම අමතර පංතියක් වැටිලා.. මට කලින් අවුරුද්දෙ මුල් සතියේ ක්ලාස් යන්ට බැරි උනා නොවැ.. ඉතිං 2014 ඇබරුනු නව පන්තියක්... උදේ 7ට තියෙන්නෙ. ඉස්සරහම පොලිම අල්ල ගන්ටෝනෙ නිසා ඕන් මං ගෙයින් එලියට 5.30 වෙද්දි බැස්සා... බත් කන මෙව්ව එක ඉස්සරහට ටියලා මං ඕන් කොටුව බලා පිටත් වෙනවා.. ඔය අතරේ පෝන් එක ඔන් කරා විතරයි ඇස් ඇම් ඇස් මහ කන්දරාවක් ඇදන් වැටෙනවා.. ඒ මදිවට කෝල්... නිතරම පෝන් එක ඕප් එකේ තියන්නේ.. කොහෙද මේ ගෑණු ලමයින්ගෙන් කරදරේනෙහ්... :D කොහොමින් බස් එකට නැගලා කරිය විනාඩියක් යන්ට උනේ නෑ ආපු පලවෙනි කෝල් එකටම ආන්සර් කොරා.. අහ් නාකියා... නාකියා අනුරාදපුරේ ඉදලාම ඇවිද්දිල්ලා ගමං මහින්සිය නිවා ගන්ට වෙන්ටෑ.. ඉස්ටේසම ඇතුලට වෙලා ඉදගෙන මට කොල් කොරනවා.. මට ඉතින් කිව හැකියෑ මම තාම බස් එකට නැග්ග ගමන්ය කියලා.. ඉදහන් ඉදහන් මං එනවා.. මේ ලඟ.. මේ ගොනා අහනවා අහ් මං දැන් එලියට එන්නද කියලා..මං ඇවිත් කොල් එකක්  දුනාම එලියට වර කියල අහක්කලා පෝන් එක තියලා ආපු මැසේජ්ජු කියෙව්වා...

ම්ම්ම්.. මචන් මං මතක වස්තුව ලියන පවනි තරංගා.. අප්පට හුඩු.. යකො නොදකින් දැන් කාලෙ හැදෙන කෙල්ලො කතාකරන්නවත් දන්නෙ නැති හැටි කියලා උට බැන බැන රිප්ලයි එකකුත් යවලා අනික් එව්වත් බැලුවා. අහ් සාටරයට එන්න වෙන්නෙ නෑ සහ තවත් කතා කියලා අපේ පසිදුත් දිග හෑල්ලක් පිටු 4, 5ක මැසේජුවකින් දනෝලා තිබ්බා... 

ඔහොම කොහොම හරි තව කවුද මංද එකෙක් මට කොල් කරලා කියාපි මල්ලි බෝ ගහ යටට වරෙන්. ඔනිනම් දුමක් එහෙම දාත හැකිය කියලා... කවුද දන්නෙත් නෑ හා හා කියලා කිව්වට මොකද කාක්කො කක්කා කරන කරන තැන බෝ ගස් පැල වෙලා කොටුවෙ වැඩිහරියක්ම තියෙන්නෙ බො ගස් නොවැ. දැන් හොයාපන්කො බො ගහන්ක්.. කොහොමින් හරි පොලිස් මෙව්වා එකක් තියෙන බෝ ගහ යටට මං ගිහිල්ල අරූ කො කියලා අනෙවත් විමසද්දි අර ඉස්ටේසන් එක ලග තියෙන බෝ ගහ යටට එන්ටය කියලා ආයෙ කිය්නවා.. ඒ අයියාගෙ මව පියා භාරකරු සැමම සිහි කරමින් ඉස්ටේසම බලා පිටත් උනේ මං සැදැ සිතින්..

ඉතින් එතන ඉස්ටේශම ඉස්සරහට ගොහිල්ලා අහක්කලා අර කාක් කක්කුස්සිය තියෙන පිලිමෙ යටට  වෙලා මාත් කස්ටියව එක්කාසු කොරා.. පස්සෙ අපේ අස්සෙ හිටපු පවනි අක්කා අපි විටමින් කූරක් එහෙම ගහලා ප්ලේන්ටියක් ගහලා යමන්ය කියලා අද හස දුන්නත් දේවා අයියා ඒක ප්‍රතික්ශේප කොරේ තවත් පරක්කු උනොත් අරහේ ඈයො අපි ගැන මොනවා හිතයිද කියන බයට.. පස්සෙ නම් හිතුනා ප්ලේන්ටියක් විටමින් කූරක් නෙවේ හොද බාර් එකක් අල්ලලා ටිකක් සප්පයන් වෙලා ගියත් වෙලාව ඇතිය කියලා. අහ් අනික් එක ඒ අදහස දුන්න අයිය පවනිය කියලා දැන ගත්තේ පස්සෙ හොදේ.. :D

ඉතින් කොහොමෙන් හරි අපි තුමන් ලා කට්ටිය බස් එකට අනෙග්ගට මොකො කාව හරි දාලා ආවදෝ කියලා සංකාවක් මයේ මෙව්ව එකේ තිබ්බා.. :) කොහොමින් හරි "ක්ලාස් යන්ට ආස උනත් යන්නෙ අපි ඒ දිහාවත් නොබලා...." කියලා ක්ලාස් තිබුනු තැනත් පහු කොරලා කරිය කොන්දොස්තර මහත්තයාගෙත් සහය ඇතිව අපි  කොට්ටාව පොලිසිය හොයාගෙන ඇවිල්ලා කොමාශල් බැන්කුව ඉස්සරහට ගියයි කියමුකො... ඔන්න එනකොටම කට්ටිය අත්පොලසන්නාදයකින් මාව පිලිගත්තායි කියමුකො... ඕන් එතන ඉන්න උදවියගෙන් දිලීප, උදියා, හසි අක්කා, ඇරෙන්ට මුනින් ද්න්න කෙනෙක්නම් හිටියෙ නෑ ඕන්.. කොහොමෙන් හරි අවට අත පත ගාගෙන ගොහිල්ලා අබේ පාල මාමට මං කවුද කියලා හදුන්වා දුන්නා... :D මයේ අතිජාත මෙව්වා එක්කෙනා නොවැ... 

ඉතින් කොහොමෙන් හරි අපිට හසි අක්කා බෙරිහන් දුන්නෙ මේන් බස් එක පිටත් වෙන්ට හදනවා වගේ.. ඉතින් මාත් දඩිබිඩි ගාලා දූලා ගිහින් පස්ස පැත්තෙ සීට් එකේ ජනේලයක් අයින අල්ලා ගත්තා. කොහොම හරි බලාගෙන ඉදලා ඉදලා දිලිපයයි මමයි ශරීර කෘත්‍ය සදහා එලිය බහිද්දිත් අපේ හසි අක්ක බෙරිහන් දුන්නේ ඕන් දැන් පිටත් වෙනා වගේ.. අහ් ඔය අතරෙදිම තමයි අපේ අබේ පාල මාමා අනික් උන්ට මාව අදුන්වා දෙන්නේ.. මූ පිස්සුවක් කෙලියොත් කනට ගහලා වයි වේ කියලා බලන්නෙ නැතුව බස්ස පං කියලා. කොහොම හරි අපි කොට්ටාව පැත්තෙ හොද කඩයක් හොයාගෙන ගිහිල්ලා ගිල්ලා ඕන් යන්තන් එක කඩයක් හම්බුනා.. ඒකට යනකොටම එක මාම කෙනෙක් දුමක් දාගෙනම එනවා එලියට... ඉතින් මං දිලියව යැව්වයි කියමුකො කඩේට මෙව්වා ගේන්ට.. ඒ ට් අර ඉස්පයිඩර් මන් ගියා වගේ ගියාට මොකො ආයෙ ආවෙ කං පේන්නෙ නැත් වවුලෙක් වගේ.. මෙව්වා නෑ කිව්වලු. ඉතින් තවත් කඩෙකට ගියා ඔය සෙතේමයි. යන්තන් තව කඩෙකට ගොහිල්ල මෙව්වත් අරගෙන දුවගෙන ආවෙ බස් එක ගොහිල්ලා ඇතිය කියලා බයේ.. ම්ම්හු... අපි එනකන් නවත්තන් ඉදලා නොවැ... හැක් හැක් ඉතින් කොහොමෙන් හරි බස් එකට නැගලා සතුටු ස්සාමිචියෙ යෙදි යෙදි ඉන්න අතරෙදි තමයි අපේ දිලීපය කැන්ඩි වල ඉදන් නුවරට දාපු ට්‍රේන් එකක් ගැන අපිට කිව්වේ..

අහ් ඇයි පවනි අක්කගෙ සීන් එක... ඕන් දිලිප ඇස් ගෙඩි දෙක අමෝරාගේන පවනි කියලා කෙල්ලෙක්ව හොයනවා.. ඔය නම ඇහුනාම තමයි මට මතක් උනෙත් අප්පට සිරි අර කතා කරන්න දන්නෙ නැති කෙල්ල නේද කියලා.. ඕකිට හොද දෙකක් කතා කොරන්ට හිතාගෙන ඉතිං මාත් අර නම් ලයිස්තුව බැලුවා.. ඔය අතරෙදි තමයි අපේ පවනි අක්ක සොවෙච්චාවෙන් ඉදිරිපත් වෙන්නේ... යකෝ මං මේකිත් එක්කනෙ කොට්ටාවට බස් එකේ ආවේ.. එතකොට තම්යි මිටර් උනේ අක්ක මට මචන් කියලා කතා කොරන්ය්ට හේතුවා. අපි අක්ක කියලා හිතුවට මූ අයියා කෙනෙක්නෙහ්.. :D ඕන් දිලිපයටනම් පුල් අප්සොට් හරිය...?

ඕන් වෙලාව 10ත් වෙන්ට ඇවිල්ලා.. අපේ වර්ණා අක්කන්ඩියි ඒ අක්කන්ඩීගේ අක්කන්ඩි එනකන් තමයි තාමත් අපි තුමංලා ඔන් බලාන් ඉන්නේ... කොහොමින් හරි වර්ණ අක්කන්ඩී අපිට රසම රස උක්කුන්ටෝපි ලීටරයකුත් එහෙම අරගෙන 10.30 වෙද්දි ආවයි කියමුකෝ.. ඉතිං ඒ බලවත් උදවියත් රැගෙන ඕන් අපි හයි වේ එකේ යන්ට යනවා.. ඔය අතරේ එක පාරට බස් එක වයිබ්‍රේට් එහෙමත් උනා.. හැබෑ හයිවේවල කවදා දුවපුවාද කියලා කටගන්ට හම්බුනේ නෑ... හයිවේ එක මැද්දේ මෙව්ව එක විශාල දුමාරයක් පිට කරගෙනම මග හිට්ටා... :D හිට්ට හිටිල්ලට කිව්වාට මොකො මයේනම් තිබුනු බරවල් තදිත් තෙරපුනා.. ඉතින් කොහොම හරි අපිට හයි වේ එකේ බැහැලා චූ කරන්නත් වාසනාව ලැබුනා...

ඇයි ඒ විතරක්ද මිරිගුව මිරිගුව කියලා කිව්වට මොකො ඕන් ඊයේ තමයි හැබැහින් මෙව්වා එකක් දැක ගත්තේ.. පාරේ අලියෙක් චූ කරලා වගේ නොවැ... :D

අහ් තවත් හොදම හොට් හොට් සිදු වීමුත් එන්නෙ ඔය අතරෙම තමයි. ඔන්න අර උක්කුන් ටොපි ගේනවය කියපු අක්කණ්ඩි සීට් එකක් උඩ පත බෑවීලා දොයි... සැරයක් කොලයක් රෝල් කොරලා කටේ ගහ්න්න සැරසෙද්දිම ඒ ක්කට නින්ද යන කොට කට ඇරෙන විත්තිය දැන්න හින්දද මංදා කට අතින් වහ ගත්තා... ඉතින් අපේ ඊලග උත්සහය. අපේ චතු මිතූ අක්කන්ඩිගෙන් අපි බොටිලෝශන් මෙව්වා එකක් ඉල්ලගෙන ඒන් මං ආපි.. පස්සෙ අපේ පවනි අක්කා කිසිම ලොබ කමක් නැතිව අපේ උක්කුන් ටොපි අක්කගෙ මෙව්ව එක උඩට හැලුවා.. මටනම් ඈක්කා කියලත් හිතුනා... ඒත් මං බිමට වැටෙන බිංදුවක් බිංදුවක් පාසාම අරගෙන අර අක්කගෙ මූනේ උලන්න අමතක කොරේ නෑ.. හැක් හැක්..

ඉතින් කොහොම හරි අර බස් එක ඇදන් යන හාදයි ටික ඇවිදිල්ලා අපේ බස් එක මගක් දුර පැයට කිලොමිටරයක විතර හයිස් පිඩ් එකෙන් යනකොට තමයි ගැටගහල තිබ්බ කොක්ක පැන්නේ.. හැබෑ ඒ කොක්ක ගැට ගහද්දිම මං කිව්වා ඕක හරි යන්නෙ නෑ කියලා.. :D
කොක්ක පැන්නට මොකො බස් එක නම් ඉස්ටාට් උනා.. කොහොමෙන්  හරි ආයේ පැයට කිලොමිටර් 2ක විතර අදිම අදි වේගයෙන් අපි ඊලග හෝලට් එකට ගිහිල්ලා අඹේ පාල මාම එවල තිබ්බ සිරියාවන්ත බස් එකෙන් ගාල්ලට ගියා.. අහ් ඒ බස් එකේ යන අතරෙදි අපේ කිරිටොපි අක්කගෙත් අක්ක ශානි අක්කට ක්‍රීම් සංග්‍රහයක් කොරන්ට මං අමතක කරේ නෑ...

ගියා කිව්වට විවිදා කරායේ හොට් හොට් සිදු වීම් මැද මම නම් තද කොරන් හිටියේ බොහොම අමාරුවෙන්.. කොහොම හරි බස් එකෙන් බැහැලා රූ මස්සල කැලේද මොකේද එකේ හොද ගහක් බලලා හිට ගත්තේ හොදකට නම් නෙවේ.. අනික් එක අපි කොබල ඉශන් එච්චර අමාරුවෙන් ඇවිල්ල මතක සටහනක් තියල යනට එපෑය... ඒ අස්සෙ අපේ බස් එකේම ආපු අලබත් උදවියත් එතනිම්ම බහිනවා.. ඒ මදිවට දිලිපය පොටො අල්ලන්නවා.. නිදහසේ චු ටිකක් කරන්ට දෙන්නෙ නැති හැටි.

ඉතින් කොහොමෙන් හරි බීච් කෑල්ලටත් සැපත් උනා... ඉතින් අපෙ අප්පේ බෙන්තර ගගෙන් එහා එවුන් අම්බානෙට එතන. ඉතින් එක එකා අදුර ගත්තා..හොරිකඩ බනියා..( ඌව අදුර ගන්ට දෙයක් නෑ.. අයි ඩි එක එලියේ දාගෙන ඉන්නේ ඈක්කා), මරනෙ අයියා, එහෙන් ගියාම පොඩි මෑන්, සුදු පූසා ඕම ඕම ගොඩාරියක් අදුර ගත්තා. කීප දෙනෙක් නම් මග ඇරෙන්නත් ඇති.. හැක් හැක්... කොව්ව ඇඟිල්ලා සොට් එක දාලා ඇදුන් ටික ගලෝලා මූහුදට බහිද්දි හැමොම ඇහුවෙ අඩෝ ඇඟ හදාගත්තෙ කොහොමද කියලා.. හැක් හැක්.. (ගෙදර ආපු ගමන් ඇස් වහ කටවහ පිච්චුවා..)

ඉතිං ඕන් මුහුදෙදි උනු තවත් කතාවක් හොද්ද? ඔන්න ඉතින් මං අපේ උදිත් සහෝදරයාට කිව්වා අඩෝ මාව කරේ තියා ගනින් කියලා.. ඉතින් මූත් කරේ තියාගෙන යනවා... යනවා යනවා ඉවරයක් නෑ.. දැන් මුගේ ඔලුව පේන්නෙත් නැති ගානට වතුර.. නොදකින් ගොන් වස්සා.. අත ඇරියා මුහුදට... මට වතුරට වැටෙද්දි හුස්ම ගන්ට අමතක උනා... කොහොම හරි කවුරු හරි මගේ කනින් ඇදලා ගන්නවා හොදට මතකයි... අහ් ඇයි මං ලස්සන ලස්සන කොරල් පර දැක්කා.. :D කැමරාව ගෙනිච්චනම් මං අරන් එනවා පින්තුරයක්.. :D ඉතින් කොහොම හරි උදියයි සන්ජු කියලා අපේ බ්ලොග් කියවන හාදේකුයි තමයි මාව ගොඩට ඇදන් ආවේ.. ගොඩට ආපු ගමන් අපේ අබේ පාල මමා මාව අමතන්ට අමතක කරේ නෑ... :) කොව්ව උනත් මං කොරල් පර දැක්කනෙහ්.. අන්න එච්චරයි ඔනේ.. :D

ඉතිං කොහොමෙන් හරි එතන චායාරූප වලටත් පෙනී ඉදලා අපි තුමංලා පිටත් උනා... කොහෙද මට සමු ගැනීමේ ගිතය කියන්ට අර රජ් අයියා දුන්නෙ නෑනෙ... ඉතින් ඕන් මතක හැටියට බස් එකට නගින කම් විශේශයක් නෑ.. බස් එකට නගින කම් කිව්වට බස් එකට නැගලත් විශේශයක් නෑ... අපි බියර් බිව්වා... අහ් කියන්ටෝනේ අම්මට අර කිරි ටොපි අක්කයි ශානි අක්කයිත් බියර් බිව්වා... ඈක්කා... ඉතින් කොහොමෙන් හරි ශානි අක්කට බොහොම පින් මටත් දොයිය ගනට කොට්ටයක් විදියට ඔයාගෙ ඔඩොක්කුව සැපෙව්වට. අහ් අනික් එක ඊලග පාර එනකොට වලලු දාගෙන එන්ට එපා.. මයේ අත තාම රිදෙනවා..

දැන් තියෙන්නෙ කොට්ටාවෙන් බැස්සාම තියෙන අතුරු කතාවක්.. ඉතින් අපි ඒ කියන්නෙ කඩෝත කිරිබත් ගොඩ පැත්තට යන උදවිය.. කොටින්ම කියනවනම් මමයි, කිරිටොපි අක්කයි, ශානි අක්කයි, සඳ කිදුරා අයියයි ටහ්ව අංකල් කෙනෙකුයි අපි කස්ටිය බස් එකෙන් බැහැලා අහ් පොඩි මෑන්ගේ ගෑනු ලමයවත් අපේ මෙව්ව එකට ඈදගෙන එයැයිව බස් නග්ගලා දැන් ගෙදර යනට පිටත් වෙනවා.. මොරසූරන වැස්ස. යන්ට කුඩයක්වත් නෑ. සදකිදුරා අයියගේ වාහනේ ලඟ තියෙන ගේක දාලා. දැන් ගේලගට යන්ට ඔනි. ත්‍රීරෝද රතයක් නවත්තන්ට අපි පැය භාගෙට වඩා එතන තෙමුනා..කොහොම හරි යන්තන් එකක් නවත්තගෙන ඒ වාහනේට නැග්ග ගෙවල් බලා පිටත් උනයි කියමුකො... :) අහ් ගෙදර යන්ට ලඟ පාරක් කිව්වෙ කිරිටොපි අක්ක හොදද.. වාහනේ ද්‍රවින් කරපු කිදුරාට තියා මටවත් තේරුනේ නෑ ඒ කියපු පාර.. අහ් ඒ යන අතරෙදි මාව පොඩ්ඩක් විතර වෙවුලුවා.. ගනන් ගන්ටෙපා ඉතින් කිරි සප්පයානේ... :D

කොහොම හරි 10ට කිට්ටු වෙද්දි ගෙදරටත් ගිහිල්ලා දොයියගෙන සහලොල  උණ ගැනිලා ඉදිදි අද උදේ ක්ලාසුත් ගියා ඕන්...

ප.ව.

 යකො නාකියො.. මං හවස ක්ලාස් නොගිහින් ගෙදර ආවේ තො මාව බය කරපු නිසා... මට මඩ ලොරියක් එක එකා ලියලය කියලා මාව කබල කරා. හෙන ගහපිය... අහ් තව එකක් මට මුකුත් අමතක වෙලා නම් මතක් කරලා දන්ට..

ප.ප.ව.
මෙව්වා එක සංවිදානය කොරපු හැමොන්ටම බොහෝම ඉස්තුතියි. සසර කෙලවර අමාමහ නිවන් සුව ලැබේවායි මං ප්‍රාර්තනා කොරනවා එහෙනම්.. අහ්  අප්‍රේල් 22දත් සැට් වෙලා කාරිය නිවන් දකින්ට හරිය?

දිනේශ් අයියන්ඩිගේ ඉල්ලීම...

මේ වෑයම රජවෙන්න නෙවේ, ජීවත් වෙන්ට..

වල් කතා කැත කතා අස්සෙ බර කතාවකුත් ලිව්වා එහෙනම්.. ;) දැන් ඔය කෝකටවත් අදාල නැති මෙව්ව කතාවක් කියන්ටෝනේ කියලා හිතුවා. බස් එකේ ඊලඟ හෝල්ට් එකට යනකොට කොන්ද සල්ලි ඉල්ලන් ලඟට ආවෙ නැත්නම් රුපියල් 7 ඩ්‍රයිවර් ට දීල යනව සහපත් සමාජෙක මං මේ වගේ පෝස්ට් කෑල්ලක් ලියන එකනම් අබ්ලික් වැඩක්... ඔන්න ඔහේ අලුත් අවුරුද්ද ලබන්ට කලින් ලියලා දානවා..

ඒත් ඉතින් අපි තුමන්ලා තාම ගෙවල් වල හැදෙන උදවිය. මොකො රස්සාවක් කරන එකක්ය. අම්මලා තාත්තලා ඉතින් ඉස්සරනම් අතපුරෝලා පොකැට් මනී දුන්නට ඔය මොකක් හරි කරපු කඩුප්පුලි වැඩක් දෙකක් ගෙදරට මාට්ටු වෙනකොට ඒ දෙන පොකැට් මනී බලන් ඉදිද්දි කප්පාදු වෙන විදිය ගොඩ දෙනෙක් අත්දැකීමෙන්ම දන්නවා ඇති.. හැක් හැක්.. මං තුමංටත් ඒම තමා ඕන්.. දැන් රුපියල් 20ක් වැඩියෙන් දෙන්නෙ නෑ තව රුපියල් 2ක් ඒකට දාල  ඈක්ක වැඩක් කොරාවිය කියලා.. :D ඒමෙයි කියලා ඈක්ක වැඩ නොකර ඉදිය හැකියෑ.. අපිත් ජීවත් වෙන්ටෝනිනෙහ්.. නැද්ද මං අහන්නේ..

ඒකට විකල්ප රස්සාවක් විදියට තමයි මං මේ සුළු පරිමානයෙන් ස්වයං රැකියාවක් විදියට තමා මේ ව්‍යාපාරය පටාන් ගත්තෙ.. :D  මොකද්ද ඉතින් සල්ලි නොදි හොරෙන් යෑම.. හොරකමනම් ඇත්තටම පිළිකුල් සහගත වැඩක් තමා.. ඒත් ඉතින් සතෙන් සතේ එක්හවු කොරලා තමා මාත් ඉතින් ජීවත් වෙන්නේ.. මොකො රුපියල් කීපයක් මිස් උනා කියලා ඒ බස් මාමට ජීවත් වෙන්ට බැරි වෙන්න බැරි වෙන එකක් යෑ.. :D අනික එකම බං එකෙන් නෙවෙයිනෙ කරන්නේ.. එතකොට මගේ ජීවන වියදම ඔක්කොම බස් මාමලා අතරේ බෙදිලා යනවා...

මේ විදියට මං මගේ ස්වයං රැකියාව හිච්චියට කොරන් යද්දි එකකාඑත්තකින් රසවත් අනික් පැත්තෙන් දුක් මුසු සිද්දි ගනනාවක් තියේ... එව්වායෙන් කීපයක් කියන්ට තමා දැන් මේ හදන්නේ... රසවත් උනත් දුක් මුසු උනත් එව්වා මයේ ස්වීට් මේමරීස් නොවැ.. ;)

කොයින් පටාන් ගන්නද කියලා හිතා ගන්ට බෑ... අහ් මේ මුල්ම දවස් වල.. මං ද්විතීක අද්‍යාපනය හදාරන කාලේ.. ඒ දවස් වල 154ට බොරැල්ලෙන් නැගාම උක්කුන්බයිගොඩ තමා අපේ ගමනාන්තය වෙන්නේ.. ඒහෙම් බැස්සාම කිරිබත්ගොඩ ඉස්කීම් එකේ දුම් අල්ලන්න සාම්බ්‍රානි එහෙම ගන්නෙ ඔය 154දි ඉතුරු කර ගත්තු සල්ලි.   එක එක දවස් වලට එක ප්‍රයෝග දානවා. අපි කොමත් 1.25ට ඉස්කොලෙ ඇරියට 2ට විත්‍ර තමයි බස් එකට නගින්නේ.. කෝමත් අර මහ පත නිල්පාට බැඩ්ජ් එකක් තියෙන ඉස්කොලෙ 1.30ට ඇරලා බොරැල්ල පහුකරනකොට 2ට විතර අති. ඉතින් අපි නගින්නෙ නිල්පාට බැඩ්වලින් සමන්විත බස් එකට. කෝමත් අපිට කලින් ඒ උන්දල ටිකට් අරන් ඉන්න හින්ද කොන්දටත් එච්චරම නෝට් නෑ  අපි බොරැල්ලෙන් නැග්ගය කියලා.. ඒක හින්දා ඉතින් අපේ ඉස්කොලෙන් නගින ඈයොන්ටත් ෆ්‍රී ටිකට් ඔනි තැනකට යත හැකි.
ඒත් ඉතින් අවාසනාවක මහත සමහරක් වෙලාවට කොන්දා මාමට නිල් පාට බැඩ්ජ් එකෙයි මෙරූන් පාට බැඩ්ජ් එකෙයි පාට නෝට් උනාම අපේ ෆ්‍රී  ටිකට් කැන්සල් වෙන ගැටළුව මං අවබෝද කරගත්තා.. ඉතින් ඔය ඔස්සෙ ඔය ගැටලුව නැති කොරන්ට විසදුමක් කම්පනා කරද්දි තමයි අපූරු දසුනක් මගේ ඇහැ ගැටුනේ.. ආන් අර නිල්පාට බැඩ්ජ් එක ගහගත්තු ළමයෙක් මහ පත පොතක් කියවනවා දිග ඇරගෙන.. :D ඇත්තටම උන්දැලාගෙ ඉස්කොල කෑල්ල ඉන්ගිරිසි ආරෙට හැදුන එකක් හින්දා ඒබව පෙන්නටද දන්නෙ නෑ ඒ වගේ පොතක් කියවන්නේ... කොව්වා කොහොම වෙතත් ඌ බැඩ්ජ් එක පෙන්නනෙ නැතිව ඉස්කොලෙ මොකද්ද කියලා පොතෙන් පෙන්නුවා.. ඉතින් මටත් දීප්තිමත් අදහසක් පිබුදුනා...
පහුව දා.... ඕන් මාත් බස් එකට නැගලා අහක්කල ඉඩතියෙන තැනක් බලල පටස්ගාල ඉදගත්තා.. ඉදගෙන නිකා හිටියෙ නෑ.. බෑග් එකට අතදාලා පට්ටා විසාල කඩ්ඩෙන් ලියපු පොතක් අතට ගත්තා. කවුරු හරි තට්ටු කරල පොතෙ නම මොකද්ද කියලා ඇහුවනම් තමා මට කෙළ වෙන්නේ. ඒක වෙනම කතාවක්... කොහොමින් හරි පොතේ එක පිටුවක තියෙන අකුරු ගාන නම් මං ගැන්නා... ඔන ඔහොම පොත පෙන්නලා මං බැඩ්ජ් එකේ පාට මාරු කරලා මයෙ බඩවියත රැකගත්තේ.. :D

කොහොමින් හරි 154 යද්දි මාටුවෙලානම් නෑ එකම සැරයක්වත් ටිකට් නැතිව. :D අහ් එකම සැරයක් සී ටී බී එකක මාට්ටු වෙන්ට ගිහින් බේරුනා... මං සූටිම කාලෙ ඉදන් බස් ටිකට් එක්හවු කරන පුරුද්දක් තිබ්බා.. අම්මල තාත්තලා එක්ක යනකොට ඒ අය ගන්න ටිකට් එක ටග්ගාල ඉල්ලගෙන මං මයෙ පර්ස් එකේ ඔබා ගන්නවා.. දැනටත් යාලුවෙක් මට ටිකට් එකක් ගත්තොත් ඒක ඉල්ල ගන්න සිරිතක් මං ලග තාම තියේ
එදා ටික්කංගෙන් දඩ නොකා බේරුනේ අන්න ඒ ටිකට් කලෙක්සන් එක පිහිටෙන්...  එදා කෝම හරි ඕලවලට දව්ස් 30ක්වත් නැද්ද කොහෙද.. කොළඹ යට වෙලා කියලා ටර්ම් ටැස්ට් කැන්සල් කරලා.. අපියි අපේ සහෝදර පාසලේ සැට් එකකුයි එක්හවු වෙලා දැන් නැවත් ගෙවල් බලා එනවා... ගෑණු ළමයි පිරිමි ළමයි ගොඩාරියයි... අපි කස්ටියක් පාපුවරුවේ එල්ලිලා යද්දි කස්ටියක් මාලු බානව බස් එක ඇතුලේ.. කෝම හරි උන්ගෙන් සමහරක් ඒ මාළුන්ටත් එක්කලා ටිකට් අරන් තවත් සමහරකට ඒ මාළු ටිකට් අරන්.. ;) අපිනම් ඉතින් අහින්සක ඈයො විච්චි පුඩ්බෝඩ් වාහන නොදැකපු ගොඩයෝ රැල වගේ වාහන බල බලා ආවා.. කොන්දා කෑ ගහනවා ඇතුලට එන්ට ඇතුලට එන්න කියලා... අපි ඌවත් බයිට් කොර කොර ආවට මොකො වැඩි දුරක් යන්ට කලින් ටික්කො මාමිලා බස් එක නැවැත්තුවා අපි පුඩ් බෝර්ඩ් එකේ 4ක් විතර. එකෙක්ගේ සාකුවෙ පරන ටිකට් එකක් තිබිලා එක හොදටම තෙමිලා.. එදා ගංවතුර නොවැ.. ඔන්න ඔහේ ඌ එක පෙන්නලා මාරු උනා.. කොන්දටත් හිනා... අපි අනික් තුන්දෙනත් හොදටම තෙමිලා හිටියේ.. ප'ස් එකත් හොදටම තෙමිල මායේ... මම ඉතින් දාගෙන අර ටිකට් කලෙක්ශන් එක ඇතුලෙ ටිකට් එක හොයනවා.. ;) ඒ ටික්කා මාමටත් එපා වෙලා යන්න යන්න කිව්වා.. :D ඉතිරි දෙන්නත් මාව පෙන්නලා මාරු උනා.. :D එදත් එහෙම දඩ නොකා බේරුනා...

හැමදාම ඉතින් බොරුවෙන් රජ කරන්න බෑකිව්වට මොකො මගේ මේ වෑයම රජ කොරන්ට නෙවේනෙහ්.. ඒත් ඕන් දවසක් අතේම මාට්ටු. නුගේගොඩ ඉදන් 138 කොටුවට නිකා ආවට එතන ඉදන් 138 කඩවත එන එක ලේසි වැඩක් නෙවේනෙහ්... මොකද බස් එක පටන් ගන්නෙ එතනින්නෙහ්.. ඒක නිසා අපි මගකට ටිකට් ගැනීමේ ප්‍රයෝගයක් අනුගමනය කරනවා.. මේ මතක ඕන් මමත් කඩවත කොටුව බස් එකේ අසුන් අරන් හිටියේ.. කඩෝතට යන්ට. එදානම් අතේ යහමින් සල්ලි ගැවසුනු දවසක්...  ඒක නිසා හොරෙන් යන්ටත් හිත දෙන්නෙ නෑ.. ඒත් විනෝදාන්ශයක් විදියට කරන් ආපු ක්‍රියාපටිපාටය අසන්තතික වෙනව නොවැ. ඔන්න ඔහේ කිරිබත්ගොඩට ටිකට් ගත්ත. කිරිබත්ගොඩට 22යි(ටිකට් එක හොදේ) කඩෝතට 27යි. අනේ රුපියල් 5ක වෙනස.. අර කරන් ආපු වැඩේ අත අරින්න බැරි කමට කරා මිසක් රු5ට ලොබ කමට නෙවේ කොරේ.. වෙන දවසකනම් අතේ සල්ලි නැති කමට කියලා කියත හැකි. කොව්ව කොහොම උනත් ඕන් කිරිබත්ගොඩ පාස් උනා. මෙන්න හෝල්ට් එකක් යන්න උනේ නෑ කොන්ද මං ලඟට ඇවිත් බෙරිහන් දුන්නා.. මල්ලි මොනාද මල්ලි කිරිබත්ගොඩට නේද ටිකට් ගත්තේ.. කොහෙන්ද බහින්නෙ..? අරකද මේකද කියලා.. විලිලැජ්ජාවෙ සංතොසෙ බෑ... අඩුගානෙ රු20කටවත් කෑගැහුවනම් හිතට දුකක් නෑ. රුපියල් 5ක් හොරෙන් ගියා කිව්වාම ඉතින් බල්ලො බත්කන්නෙත් නෑනේ.. දැන් මටත් කරකියා ගන්න දෙයක් නෑ.. රුපියල් 5ක් දෙන එක අවුලක් නෑ.. ඒත් නෝන්ඩිය. අනික බස් එක මැද්දෙ මං ඉදන් උන්නේ.. ඉස්සරහ දොරෙන් බැස්සත් පිටිපස්සෙ එකෙන් බැස්සත් ඔකොම බලාගෙන... දැන් මොනව කරන්නද.. උට කොන්දොස්තර කටක් තිබ්බත් ම්අයෙ කටත් එක්ක හැපෙත හැකියෑ... මමත් අනික් පැත්තට කිව්වා...
"අයියෙ බොරුවට කෑගහන්න එපා අයියේ.. රුපියල් 5ට නිකන් යන්නෙ නෑ... ඔයාට තවත් රුපියල් 5ක් ඔනිනම් ලඟට ඇවිත් හෙමින් ඉල්ලන්න තිබ්බා.. එහෙම උනානම් මං හිගන්නෙක්ට දුන්න කියලා හිතාගෙන දෙනවනෙහ්... ඔය වගේ කැතවැඩ කරන්න එපා.. ආමෙන්න ගන්නකො මේකින්..." ආදි වශයෙන් කෑ ගහල සාක්කුවට අත දාල සල්ලි කොල මිටිය ඇදලා අරන් ඒක ආසෙන් රු 10 කොලයක් අරන් දුන්නා... ඌට කට උත්තරත් නෑ.. ඌ හෙමින් සීරුවේ ඉස්සරහට ඇදුනෙ මට ලැජ්ජ නැති උනාට උට ලැජ්ජ තියෙන බව පසක් කරමින්.. ඒ අස්සෙ මයෙ එහාපැත්තෙ හිටපු ඇන්ටි මේ සිද්දිය දිහා ඇහැ ගහන් ඉදලා තියෙන්නෙ.. හොද වෙලාවට ඒ ඇන්ටි මං ටිකට් ගත්තායින් පස්සෙ මං ලඟින් ඉදගෙන තියෙන්නේ.. :D කොම හරි ඒ ඇන්ටි මට කියනවා.. "බලන්න පුතා ඕකුන්ගේ හැටි ඔහොම්මම තමා.. ඕකුන්ට ලබන ආත්මෙදිත් මේ වගේ බස් වල දුක් විදින්නම තමා වෙන්නෙ මේ කරන වැඩවලට.. හොදයි ඔහොම කතා කරපු එක. නැත්නම් වෙන ළෑමයි ලැජ්ජාවට සල්ලි දෙනවනෙ කීය ඉල්ලුවත්..." අරකද මේකද කියලා මා එක්ක බනින්නවා.. මට එතකොටනම් ටිකක් දුකත් හිතුනා මොකො ඇත්තටම වරද මගේ නොවැ.. ඒත් ඉතින් ඌ ටිකට් දුන්නෙත් නෑ.. අනික රු5 ඉල්ලන එක මං ලගට හෙමින් ඇවිත් ඉල්ලුවනම් දෙනවනෙහ්.. බස් එක මැද්දෙ කෑගහන්න වටිනවයෑ...

ප.ව.. මෙව්ව ඉතින් වීර ක්‍රියා නොවෙන විත්තිය මම දන්නවා.. ඒත් ඉතින් මයෙ ස්වීට් මෙමරීස් නොවැ මෙව්වා.. ඒකයි දැම්මේ.. ඒත් මං අර මුලින්ම කිව්වා වගේ කොන්දලාගට ආවෙ නැත්නම් ඩ්‍රයිවර්ට සල්ලි දීලා යන මිනිස්සුන්ට ගරුකරනවා ඉතින්.. :) මේ වගේ බස් එක ඇතුලෙ උනු තවත් පට්ටා සිද්දි ගොඩාරියක් තියේ... දැන් තියෙන තත්වෙ අනුව පාටකයන් අතරෙ එව්ව බෙදා ගන්න සුදුසු නෑ.. පස්සෙ වෙලාවක  දාමුකෝ... :D
අහ්.. පළපුරුද්ද නැති අය මේවා අත්හදා බැලීමෙන් වලකින්න.. මොකද මේ වගේ වැඩ කරන්නත් හොද පුහුනු වීමක් අත්‍යාවශ්‍යයි...

ප. ප. ව.
මට ලැජ්ජ නැති උනාට කොන්දොස්තර මහත්වරුන්ට ලැජ්ජා ඇති බව අවසාන වසයෙන් දැනුම් දෙමි... :D